Mówi o sobie, że inspirują ją Antoni Czechow, Miguel de Cervantes Saavedra i Isabel Allende. I rzeczywiście można odnaleźć wpływy wyżej wymienionych w jej prozie: plastyczność języka powieści, częste operowanie symbolami, zbeletryzowany historyzm… Podczas gdy Namiot Fatimy Miral at-Tahawi to kolejny przykład realizmu magicznego, powieść Salwy Bakr to zbiór obrazków obyczajowych, łączących baśniowość z wyraźnymi akcentami krytyki rzeczywistych zjawisk społecznych współczesnego Egiptu. Choć to pozornie zbiór tylko kilkunastu miniatur z życia kairskich więźniarek, tak naprawdę jest to opowieść o tragizmie egzystencji wszystkich Egipcjanek.

Ciąg dalszy recenzji na Dzienniku Literackim.